زندگى ات را بر مبناى ترس بنا نكن؛

بى هيچ واهمه اى زندگى كن.

تنها در اين صورت است كه به معناى واقعى كلمه، زندگى كرده اى.

ترس،تو را بسته نگه مى دارد

و مانعِ باز شدن و شكوفايى ات مى شود.

ترس موجب مى شود كه پيش از اقدام به هر كاری،

هزار و يک نگرانى و دغدغه راهِ تو را سد كنند.

دغدغه ها و وسواس ها، تو را سردرگم تر مى كنند.

اين ها سياه چاله هاى كهكشانِ روح تواند.

انسان جايزالخطاست.

خطا كردن، لازمه ى انسان بودن و نيز انسان شدن است.

فقط يک چيز را در خاطر داشته باش:

سعى کن خطاهای خود را تكرار نكنى.

تكرارِ خطاها نشانه ی حماقت است.

 

--- کتاب : فهم عاشقانه هستی --- مسیحا برزگر ---

 

"منصور"